“……….” โยชิดะทำท่านิ่งคิดเหมือนกำลังฟังอะไรอยู่

“เธอมาคุยกับเขาเองดีไหม” โยชิดะพูดออกมา แต่เหมือนไม่ได้พูดกับผม

“คุณหมายถึงอะไรหรือครับ” ผมถาม หลังจากไม่เข้าใจสิ่งที่เขาพูด

“อ้อ! ขอโทษๆ ฉันเผลอพูดออกไปหรือ” โยชิดะทำท่าตกใจที่พูดออกมา

“พอดี เอ่อ…ซูด้าภรรยาฉันเขามีอะไรจะคุยกับเธอหน่อยน่ะ” เขาพูดเหมือนเกรงใจ

“ได้สิครับ เชิญเธอมาคุยด้วยกันเลย” ผมพูด

“ฉันไม่พูดหรอก เธอนั่นแหละพูด” พอโยชิดะพูดจบก็รีบเอามือปิดปาก เหมือนเขากำลังพูดอยู่กับซูด้าแต่เผลอหลุดปากพูดออกมาอีก

“ฉันพูดออกมาอีกหรือ ขอโทษที สมองฉันคงสับสน แยกไม่ออกว่าอันไหนพูดในใจ อันไหนพูดด้วยปาก คงเป็นเพราะฉันไม่ได้พูดออกเสียงมานานน่ะ”

ผมหันไปมองที่ประตูบานเลื่อนกระดาษแบบญี่ปุ่น ซูด้าที่อยู่อีกห้องหนึ่งค่อยๆ บรรจงเปิดมันเข้ามาแบบเบาๆ

“เชิญมานั่งคุยด้วยกันครับ” ผมเชิญเธอ

“ค่ะ ขอบคุณค่ะ” เธอค่อยๆ คลานผ่านประตูมานั่งข้างๆ โยชิดะ

“ดูเหมือนคุณซูด้ามีอะไรจะพูดกับผมใช่ไหมครับ” ผมถามทันทีที่เห็นว่าเธอนั่งลงเรียบร้อยแล้ว

“เอ่อๆๆ….” เธออึกอักเหมือนไม่กล้าพูด พร้อมกับเหลือบตาไปมองโยชิดะคล้ายๆ จะให้เขาช่วย

“คือ..ฉันไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไรดี” เธอยังคงไม่พูดความประสงค์ของเธอ

“มีอะไรให้ผมช่วยก็บอกได้เลยนะครับ ผมยินดี ที่จริงผมรู้สึกอุ่นใจขึ้นมากเมื่อได้คุยกับคุณโยชิดะ” ผมแสดงความรู้สึกเพื่อให้ซูด้าสบายใจขึ้น

“ฉัน…ฉันจะขอให้คุณนอนกับลูกสาวฉันในคืนนี้ได้ไหม…คะ” เป็นคำพูดที่เธอเหมือนกลั้นใจพูดให้จบในครั้งเดียว แต่มันเป็นคำพูดที่ทำให้ผมถึงกับอึ้ง

“ว่าอย่างไรนะครับ!” ผมขอให้เธอทวนคำพูดอีกครั้ง เพราะเธออาจจะยังไม่คุ้นเคยกับการพูดแบบเปล่งเสียง

“คือ…ฉันจะขอให้คุณมีเพศสัมพันธ์กับโคฮารุลูกสาวฉันในคืนนี้น่ะค่ะ” เธอพูดย้ำอีกครั้งเพื่อให้ผมเข้าใจวัตถุประสงค์ของเธอมากยิ่งขึ้นแต่คราวนี้มีความหมายที่ชัดเจนที่สุด ผมแทบจะไม่เชื่อหูของตัวเองว่านี่จะเป็นคำพูดที่ออกมาจากปากแม่ของหญิงสาวที่สวยงามราวกับนางฟ้า ผมไม่รู้ว่าสิ่งที่เธอพูดออกมานั้นมีจุดประสงค์อะไรแต่คำพูดและท่าทางของเธอดูจริงจัง ผมจึงคิดว่าโยชิดะน่าจะเป็นคนที่ให้คำตอบได้ดีที่สุด

“คุณโยชิดะครับ หมายความว่าอย่างไรครับ” ผมหันไปถามเขาทันที

“หมายความอย่างที่เธอได้ยินนั่นแหละ” โยชิดะตอบ

“ที่นี่มีประเพณีอะไรพิเศษหรือครับ อยู่ดีๆ พวกคุณก็มาขอให้ผมมี…อะไรกับ…ลูกสาว..ของ..คุณ ทั้งๆ ที่คุณยังไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้าของผมด้วยซ้ำ แล้วลูกสาวของคุณเขาจะรู้สึกอย่างไร เราเพิ่งจะรู้จักกันได้ไม่กี่ชั่วโมง พวกคุณคงไม่คิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องเล่นๆ ใช่ไหมครับ” ผมพูด

“มันไม่ใช่ประเพณีอะไรหรอก ฉันรู้ดีว่าเธอจะต้องไม่เข้าใจ เพราะเธอก็เป็นเหมือนกับฉันตอนที่มาอยู่ที่นี่ใหม่ๆ ซึ่งไม่เข้าใจวิถีการดำเนินชีวิตของคนที่นี่ จริงอยู่ที่เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ และพวกเขาก็จริงจังมากกว่าพวกเราเสียอีก” เขาย้ำ

“แล้วทำไม…ดูเหมือนมันเป็นเรื่องง่ายๆ ผมหมายความว่าดูเหมือนไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญอะไร ไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไร ไม่ต้องรักกัน ไม่ต้องทำความรู้จักคุ้นเคยกัน มันเหมือนว่าคิดจะนอนกับใครเมื่อไหร่ก็ทำได้เลยอะไรทำนองนั้นน่ะครับ” ผมแสดงความเห็น “ที่จริงคนที่จะเสียเปรียบคือลูกสาวของคุณนะครับ ผมเป็นผู้ชาย ไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้ว คุณเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าครับ” ผมย้ำ

“ฉันขออธิบายถึงที่มาที่ไปของวิถีชีวิตของคนที่นี่ให้เธอฟังก่อนนะ จะได้เข้าใจมากขึ้น” โยชิดะพูด

“อย่างที่เราพูดกันไปเมื่อช่วงหัวค่ำเกี่ยวกับเรื่องว่า คนที่นี่ไม่ได้มองว่าเรื่องเซ็กส์เป็นเรื่องที่จะต้องปิดกั้นหรือรู้สึกละอายต่อกัน ดังนั้นคนที่นี่ไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย หากรู้สึกถึงความต้องการทางเพศ เขาก็จะถามฝ่ายตรงข้ามเลยว่าพร้อมที่จะมีอะไรกันไหม แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ไม่ใช่ว่าจะมีความต้องการกันทั้งสองฝ่ายพร้อมกัน สำหรับกรณีของลูกสาวฉันคือเธอเป็นฝ่ายต้องการ เขาเลยให้แม่มาถามเธอ”

“นี่เป็นความประสงค์ของเธอด้วยหรือครับ!!! แล้วก็ให้แม่มาถามอีก” ผมถามด้วยความแปลกใจ

“เธอกำลังคิดว่าคนที่นี่เป็นพวกนิยมการเสพกาม และก็คงเที่ยวมีเซ็กส์กับใครต่อใครไปทั่วใช่ไหม” โยชิดะถามดักความคิดผม

“ใช่ครับ ก็มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ นี่ครับ” ผมตอบ

“เธอคิดผิดถนัด ถึงแม้ว่าคนที่นี่จะมีแนวคิดเช่นนี้ แต่เนื่องจากทุกคนเข้าใจภาษาจิตของกันและกัน ความรู้สึกทางเพศจึงไม่ได้เกิดกันง่ายๆ แบบพร่ำเพรื่อเหมือนที่โลกของเรา การจะเกิดแต่ละครั้งนั้นจะต้องมีอะไรสักอย่างที่มีความเกี่ยวข้องกันมาจากครั้งอดีตหรือที่เรามักจะเรียกว่าบุพเพสันนิวาสอะไรทำนองนั้น”

“และการที่คนบนโลกของเรา (โลกไกอา) มีความรู้สึกทางเพศกันบ่อยๆ เกิดได้ทุกที่ เกิดได้กับทุกคน เกิดได้แม้กระทั่งกับการขืนใจกันนั้น มันเป็นเพราะทัศนคติที่เก็บกด ปกปิดซ่อนเร้นเรื่องเพศ ดังนั้นมันจึงหาทางปลดปล่อยทุกครั้งที่มีโอกาส โดยไม่สนใจเรื่องความเหมาะสมใดๆ ทั้งสิ้น เธอลองพิจารณาปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นบนโลกของเราดีๆ สิ ทั้งที่มีกฎหมาย มีค่านิยมทางสังคม และมีทั้งข้อบังคับทางศาสนา ด้านความรู้สึกผิดชอบชั่วดี แต่สังคมของเราก็ยังมีการล่วงละเมิดทางเพศและการขืนใจกันอยู่เป็นประจำ” เขาอธิบาย

“ผิดกับที่นี่ที่ทุกคนเปิดเผยเรื่องเพศ ทุกคนยอมรับตามตรงหากมีความรู้สึกทางเพศกับใครสักคน และที่นี่ก็ไม่เคยเกิดปัญหาสังคมที่เกิดจากเรื่องเพศเลยแม้แต่ครั้งเดียว”

“แสดงว่าโคฮารุรู้ว่าเธอมีอดีตที่เกี่ยวข้องกับผม เธอจึงมีความรู้สึกที่พิเศษกับผมใช่ไหมครับ”

“แน่นอน” เขาตอบ

“เรื่องมันเป็นอย่างไรครับ”

“เดี๋ยวเธอก็จะรู้เอง ฉันขอพูดเรื่องทัศนคติเรื่องเพศให้จบก่อนนะ”

“คนที่นี่มีวิถีปฎิบัติที่ยึดถือกันอีกอย่างหนึ่งคือ หญิงสาวนั้นสามารถหลับนอนกับใครก็ได้ที่เธอพึงพอใจ เธอสามารถเปลี่ยนใจเมื่อไหร่ก็ได้ จะไม่มีการผูกมัดกันด้วยเงื่อนไขอะไรทั้งสิ้น แต่ถ้าเธอมีลูกกับใคร คนนั้นถึงจะได้ชื่อว่าเป็นสามีของเธอ”

“การมีลูกของคนดาวโลกทึงร่านี้ยากและมีโอกาสน้อยมาก อย่างที่เราพูดกันไปว่า จิตวิญญาณที่จะมาเกิดที่ดาวทึงร่าแห่งนี้จะต้องมาจากคนที่สามารถวิวัฒน์ตัวเองจากดาวโลกไกอาหรือถูกส่งตรงมาจากต้นกำเนิดเท่านั้น เธอลองดูโลกของเธอสิ กว่าที่จะมีใครสักคนวิวัฒน์ตัวเองได้บางทีรอกันเป็นร้อยๆ ปีเลยทีเดียว”

“อย่างนี้ก็เรียกว่าท้องก่อนแต่งน่ะสิครับ” ผมพูด

“ใช่! ถ้ารู้ว่าตั้งครรภ์เมื่อไหร่ นั่นคือการเฉลิมฉลองครั้งใหญ่ โดยจะมีพิธีการคล้ายพิธีแต่งงาน แต่ที่นี่จะเรียกว่าพิธีเฉลิมฉลองการเป็นสามีภรรยากัน ทุกคนจะส่งกระแสจิตมาร่วมแสดงความยินดีจากทั่วโลกเลยล่ะ”

“อย่างนี้ตอนที่คุณมีโคฮารุก็เป็นเรื่องที่คนรู้กันทั่วเหมือนกันน่ะสิครับ”

“แน่นอน ข่าวการมีลูกของฉันกับซูด้าดังอยู่พักใหญ่ๆ เลย ครอบครัวของซูด้าต่างดีใจฉลองกันอยู่หลายวันทีเดียว จนมีค่านิยมว่า ถ้าเป็นผู้ชายที่มาจากดาวไกอา โอกาสที่จะมีลูกนั้นสูงมากกว่า”

“หรือว่า…” ผมคิดว่าจะพูดเกี่ยวกับข้อสังเกตที่คิดขึ้นได้ ที่ซูด้ามาขอให้ผมนอนกับลูกสาวของเธอ “ไม่มีอะไรครับ” ผมคิดว่าไม่พูดออกไปจะดีกว่า

“อย่างที่เธอคิดก็ไม่ผิดหรอก ซูด้าแอบมีความหวังเล็กๆ ว่า ประวัติศาสตร์อาจจะซ้ำรอยอีกครั้ง” โยชิดะรู้ความคิดผม

“แต่ฉันก็เชื่อมั่นในลิขิตของจักรวาลด้วยนะคะ” ซูด้าพูดขึ้นบ้าง

“ตกลงว่า คุณยินดีที่จะนอนกับโคฮารุใช่ไหมคะ” เธอรวบรัด

“คุณคิดว่าผู้ชายคนไหนจะกล้าปฏิเสธหรือครับ ที่จริงถ้าเป็นที่ดาวโลกไกอาของผม เราต้องเรียกผู้หญิงที่มีรูปร่างหน้าตาแบบโคฮารุนี้ว่าเทพธิดาเลยล่ะครับ ผมว่าเธอนั้นงามเลิศเลอเกินกว่าที่จะคู่ควรกับผมเสียด้วยซ้ำ ถ้าคุณได้รู้จักชีวิตความเป็นอยู่ที่แท้จริงของผม คุณอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้ ผมอยากจะบอกว่าผมเป็นแค่พนักงานทำกราฟิกกระจอกๆ ไม่มีรถ ไม่มีบ้าน เช่าอพาร์ทเม้นเก่าๆ อยู่ ผมคิดว่าไม่มีตรงไหนเลยที่คู่ควรกับเธอ” ผมพูด

“แต่ที่นี่คุณไม่ได้เป็นอย่างนั้น ตรงกันข้าม การที่มีใครสักคนถูกระบุให้เข้ามาสู่โลกของเรา บุคคลผู้นั้นคือบุคคลที่พิเศษมากๆ โลกนี้ไม่มีใครบังเอิญเข้ามาได้ถ้าไม่มีความประสงค์จากใครบางคน และการระบุนี้คือเกียรติยศสูงสุด” ซูด้าอธิบาย

“ดังนั้นเราจะรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งถ้าคุณจะให้โอกาสกับลูกสาวของเรา” เธอย้ำ

“หากคุณคิดเช่นนั้น ผมก็ไม่ปฏิเสธครับ” ผมตอบ

“ขอบคุณค่ะ ฉันขอตัวไปให้โคฮารุเตรียมตัวก่อนนะคะ” พูดจบเธอก็คลานกลับเข้าห้องไป

“นี่ถ้าเป็นที่โลกเดิม ฉันต้องหวงลูกสาวของฉันใช่ไหม ฉันคงมาอยู่ที่นี่นานจนกลายเป็นคนที่นี่สมบูรณ์แบบไปแล้ว” โยชิดะพูดติดตลกนิดๆ

โลกนี้มีอะไรให้ผมแปลกใจอยู่เรื่อยๆ และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่ทำให้ผมรู้สึกแปลกใจและตื่นเต้นอย่างมาก ที่จริงต้องบอกว่าตื่นเต้นสุดขีดเลยด้วยซ้ำ ถึงแม้ว่าในชีวิตของผมจะเคยผ่านการมีเพศสัมพันธ์กับหญิงสาวมาแล้วหลายครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่เรื่องธรรมดาสามัญ หญิงสาวคนนี้งดงามกว่าแฟนเก่าที่เพิ่งหักอกผมไปเป็นร้อยเท่า แถมยังเป็นหญิงสาวบนโลกที่พิสดารสุดขั้วเกินกว่าจะเชื่อว่าเป็นความจริงอีกด้วย